MiNam-Story

"-Wiesz, że Cie Kocham?- zapytał przyjemnym dla ucha szeptem."

"On Mnie kocha... Powiedział to!" Onew po pierwszych sekundach przyswajania informacji, powoli zamkną powieki, oplatając mocno Taemina ramionami. Taki drobny.... Ciepły...

Otrząsną się nagle i ostrożnie odkleił od siebie chudzielca.
"Może i mnie kocha, ale kim w takim razie jest Minho?"
- Ja nuż nic nie rozumiem, Taemin- Wstał z łóżka i staną przed młodszym patrząc na niego z góry.
- Jak to nie rozumiesz? A co tu rozumieć?- Oburzył się, wymachując rękami.
- Powiedz, dlaczego płakałeś?- Onew założył ręce na biodrach, patrząc na chłopaka podejrzliwym wzrokiem. Miał nadzieję, że młody sam mu wszystko wyśpiewa.
Taemin jednak tylko się zapowietrzył i ukrył twarz w dłoniach.
- Skoro mnie kochasz to powiedz mi. Wszystko. Począwszy od przedwczoraj.- Patrzył na niego poważnie do puki nie usłyszał szlochania i podrygiwania drobnego ciałka przed nim. Mina mu złagodniała. Zacisną wargi, nie wiedząc co zrobić. Przykucną przed nim opierając dłonie na jego kolanach. Spojrzał na za zabandażowaną dłoń Taemin'a po czym delikatnie odsuną jego ręce od twarzy by go zobaczyć.
- Taemin-ah. Co się stało? Czy to ma jakiś związek z Minho?- Pytał udawając wciąż, że nic nie wie.
Taemin krzywił twarz w płaczu, nie potrafił nic z siebie wydusić. Zanosił się łzami nie mogąc nawet wyraźnie widzieć JinKi'ego. Płakał cała noc, zastanawiając się co teraz z nim będzie po tym wszystkim co się stało.
- Minniee... Ciii... - JinKi głaskał maknae po blond czuprynie.- słyszysz? Uspokój się i spójrz na mnie. - ujął jego drobna, zapłakaną twarz w dłonie i otarł kciukami policzki. Płacz ustał ale Taemin wciąż gwałtownie wzdychał.
- Chcę Ci jakoś pomóc. Muszę jednak wiedzieć co się stało.- Jemu samemu zebrało się na płacz widząc cierpiącego Tae, Który patrzył gdzieś w kąt pokoju, próbując się opanować. Zaciskał powieki nie chcąc więcej płakać. Usta wciąż wykrzywione w akcie rozpaczy.
-Bo...- zaczął, a starszy Lee opuścił dłonie i uklękną miedzy jego nogami. - Bo-Bo to nie miało tak być... - pokręcił głową na sama myśl.
- Ale co? - niecierpliwił się Onew.
- Minho! Chciałeś wtedy w kuchni, żeby do ciebie przyszedł. Byłem zazdrosny. Często robiliście coś razem, z Minho... Minho wtedy tak na ciebie patrzył... Na twoje usta, potem w oczy. Nie chciałem, żebyście zostali sami. Zaprosiłem go do mojego pokoju zagadywałem by zapomniał, że ma do Ciebie iść. Udało mi się...- zniżył ton wpatrując się w dywan. Pomyślał, że jeśli mu to wszystko powie to będzie lepiej.

Onew zacisną zęby... Co o mu takiego zrobił? dlaczego płacze? Czyżby jego podejrzenia były trafne? Minho skrzywdził Taemin'a? Na własnej skórze przekonał się jaki Pan Choi potrafi być. A to jeszcze było nic...
- Co się później wydarzyło? - zapytał spokojnie, opierając łokieć na udzie Taemin'a.
- Onew-hyung, przepraszam. Ale ja tego nie rozumiem... - chwycił się za skronie. Głowa zaczęła go boleć i pulsować od tego szlochania.
- My...- Taemin spojrzał wreszcie Onew o oczy .- ...My się kochaliśmy. - Onew udawał lekko zaskoczonego. Przecież wiedział. - Powiedział mi wtedy, że mnie kocha, a ja uświadomiłem sobie, że ja też.- Taemin chwycił Onew za ramiona.- Rozumiesz?! Janie kocham Tylko Ciebie. Kocham was obu... Tak samo. To niedorzeczne.- Wstał gwałtownie, niechcący przewracając JonKi'ego na plecy.- Przecież to jest nie możliwe. Kiedy byłem zazdrosny nie wiedziałem o kogo. Uwielbiam przebywać z tobą... kiedy przypadkowo się dotykaliśmy, czy przytulałeś mnie albo po prostu zwyczajnie razem oglądaliśmy telewizję... ale to samo czuje z Minho.- Taemin mówił to z takim uczuciem i z delikatnym uśmiechem na ustach. Onew leżał na podłodze podpierając się na łokciach. Wiedział o czym mówił Taemin. Dopiero teraz do tego doszedł. Przed oczami migały mu twarze...
Minho.....
Taemin....
Minho....
Taemin....
"Kocham ich obu...?!"
Otworzył szeroko oczy patrząc na rozmarzonego Taemin'a. Humor mu się poprawił. Wyrzucił to z siebie a jego twarz pojaśniała.
- Minho powiedział mi wczoraj wieczorem, że on ma tak samo i...
~ JAAAK MIII PLEEECYYY NAPIERDALAAAAJĄ!!!!!~ Wypowiedź młodszego zakłócił Key wyjący z korytarza.~ Onew , Śpisz jeszcze!!!!???~ zapytał waląc w drzwi pięścią.
- NiE!- Krzykną Onew, a drzwi się otworzyły. - Gdybym nawet spał to byś mnie i tak obudził tymi wrzaskami.-
- Nigdy więcej nie będę spać na stole...- mruczał sobie pod nosem Key wchodząc do środka za nim spojrzał na dwójkę przyjaciół.
- Eee...- przybrał tępy wyraz twarzy podnosząc wzrok.- Co wy robicie tak wcześnie?
- Tak, po prostu nam się wstało.- wytłumaczył Onew wzruszając ramionami.
- Razem spaliście?- zmrużył oczy , mierząc w nich dwoma palcami.
- No i co? Ty śpisz często z Jonghyun'em.- powiedział Taemin zakładając ręce na piersi.
-A ty czemu leżysz na ziemi? - Key wyminą temat "sypianie z Jjong'iem."
- A co? Nie wolno mi? Ty leżysz sobie na stole. - Onew wstał.
-Coś kręcicie . - odwrócił się i ruszył z powrotem do salonu szurając po podłodze przydługimi nogawkami spodni od piżamy. Taemin i Onew popatrzyli po sobie i też wyszli z pokoju.
- Gdzie jest Minho?- zapyta Key słysząc, że dwójka idzie za nim.
- Pojechał do radia.- odpowiedział maknae kiedy cała trójka weszła do salonu.
-A tego gdzie wywiało? Nie było go już jak wstałem?- Key podrapał się po głowie patrząc na pusta kanapę.
-On poszedł z Minho.- dodał Taemin.
-Mam nadzieje, że nie zapomniał o mnie. Mieliśmy razem jechać do sklepu.- Key wydał usta i wszedł do kuchni.